Biz dün…

howhow

Kimi zaman ne çok eğleniyoruz onunla.
İstediklerini yaptığımızda dünyanın en mutlu çocuğu haline geliyor.
Ama her gördüğü oyuncak, her istediğinde çikolata, her yemek vakti patates kızartması da olmuyor.
Eller yıkanmak, oyuncaklar dağıtıldımı toplanmak zorunda ne yazık ki.
Bu beni onun gözünde nasıl bir anne yapıyor bilmiyorum ama o anlarda benden hiç hoşlanmadığı çok açık.

Ama oyun ve uyku vakitlerinde birbirimiz için birer meleğiz.
Hele uyku vakitleri günah çıkarma zamanı bizim için.

-Annecim seni çok seviyoyum ben, bi daha hiç üzmicem seni (suratında en şirin gülümsemesi)
-Tamam annecim bende sana hiç kızmıycam tamam mı? ama sende söz dinle azıcık (bende bir küçük emrah bakışı)
-Tamam annecim, söyz. Yemeyimi yicem, çişimi, kakamı yapıcaam (hiç değişmez mutlaka bi öpücük kondurur sonra)
İşte o anlarda ben tüm vicdan azabımla ve kendimi yemelerimle sarılırım oğluma, bir daha ne yaparsa yapsın hiç söylenmeyeceğim diye.

Ama sabah olur, günün ilk öğünü kahvaltı iki saati bulunca tüm bunlar unutulur.
Ta ki uyku vaktine kadar.
Ama bu onu ne kadar çok sevdiğimi değiştirmiyor, hem de herşeyden çok.
Umarım o da aynı şeyi hissediyordur ♥

Related Posts with Thumbnails
Bu yazı Alışveriş-Stil kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Biz dün… için 1 cevap

  1. ben nerdeyim, hep kendizi çekmişiniz gıcıklar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir