Öyle işte


Çocukken, evlenirken, evlendikten sonra, hamileyken, Can doğunca, o büyürken kurduğum hayallerim bendeydi dün akşam. Neler neler istemişim, neler umut etmişim. Kimisi benim tembelliğimden, kimisi kader-kısmet ikilisi yüzünden, kimisi zamansızlıktan, kimisi parasızlıktan gerçekleşememiş. Bazen her şey tamamken “biri” bi nokta koymuş ne yapsam ilerleyememişim, bazen tamam artık bitti her şey derken yeniden yeşermişim.
Ama bugün doğru ya da yanlış bir sonuca bağladım bütün bunları. Kizi zaman inansamda bu kader-kısmet kısmı hakikaten muamma! Adı her ne ise, öyle ya da böyle kimisi ne yaparsa yapsın olmuyor bazen. Rast gitmiyor işi, ne kadar çalışsa, didinse, azmetse olmuyor istedikleri. Ama kimisi de kolunu bile kıpırdatmadan, öyle ki hayalini bile kurmadan bi rüyanın içinde buluyor kendini. E nasıl oluyor bu! Ne işe yaradı bu istek, azim, hayal gücü diyesim geliyor. Ama yok isyan edilmez, günah.
Yahu isyan değil merak ediyorum.
Sen bütün hayatın boyunca bunu iste, hayaller kur, dualar et, çalış, çabala olmasın ama o, ama onun bi yakinii vardı. Hıımmm, peki o zaman.
Doğarken ailemizi, çevremizi, dilimizi, dinimizi seçemiyoruz, tamam. E gün geliyor mesleğimizi, sevgilimizi, kocamızı, hayallerimizi bile seçemiyoruz.
Bu içine ettiğiminin hayal dünyası hani çok kıymetliydi, hani çok isteyince olurdu, dua edince tutardı.
Kendim de az buçuk dahilim bu söylediklerime ama 12 yaşında bir kız çocuğunun, küçücük bebeklerin, kalbinin sesini dinleyen insanların kendi ana babalarından ya da hayattan aldıkları darbeleri görünce ürperiyorum.
Bu kader-kısmet, alın yazısı çok mu acımasız kimilerine? Ve tabii ki bazılarına çokça cömert.
Ortası yok mu bunun?
En azından 3 seçme hakkımız olsa ya da 5 ne biliiim.
Hayatımız biraz bizim kontrolümüzde olsa, seçimlerimizle yaşasak. Küsmesek, kırılmasak, isyan etmesek.

{Herşeye rağmen, “”Pes etmek yok””}

Related Posts with Thumbnails
Bu yazı Alışveriş-Stil kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Öyle işte için 2 cevap

  1. denizse der ki:

    inanamıyorum sabahtan beri bende bunları düşünüyorum. benim zihnimden geçenleri nerdeyse bu yazınızda buldum. açıkçası ben ne yapacağımı bilemez durumdayım. yapmak istediğimle yaptığım, olduğum yerle olmak istrediğim yer farklı. olmak istediğim biri mi var yoksa olmak isteyen bir benliğim mi? o da bir muamma. eskiden insanın kaderinin oluşumunda etkili olduğunu düşünürdüm. şimdi nedeyse piyon olduğumuz düşüneceğim. welcome to 30s

    • özlem der ki:

      30’s yüzünden mi oluyor bunlar dersin? poffs çabuk geçsin diycem ama dilim de varmıyor :)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir