Hayat dediğin yaramaz bi çocuk…


Hayat yaramaz bi çocuk bildiğin…
Planlarını, programlarını alt üst eden, seni üzüp yerle bir etmişken süprizlerle çıka gelen, çok şey beklediğinde bişi alamadığın ama umudu kestiğinde ağzını açık bırakan şeylerle karşılaştığın…
Şu yaşıma geldim bir türlü dilinden anlayamadım. Ne zaman ne yapmam gerektiğini bir türlü kavrayamadım.
Hislerim mi yanıltıyor beni, mantığım mı yarı yolda bırakıyor bilemiyorum hiç.
Bu saaten sonrada düzeleceğimi, işlerin tıkır tıkır gideceğini giç sanmıyorum.
Çok karamsar bir yazı olmaya başladı bu… ki hiç sevmiyorum böyle biri olmayı, bu tarz şeyler konuşmayı.
Elbet hayat güneşli günlerden ibaret değil farkındayım.
Tek dileğim artık tatsız tuzsuz süprizlerden çok, neşeli, şenlikli süprizlerle çıkıp gelsin hayat karşıma…
Mutsuzluklarımı bastırsın bu süprizler…
Hatta öyle baskın olsunlar ki mutsuzluklarım bile gülümsetsin yüzümü, bu da geçer dedirtecek umudu yüklensinler…
Elleri dolu dolu gelsinler.
Aklımın derinliklerinde eski püskü, tozlu ama değerli sandıklarda sakladığım hayallerimi de getirsinler…
En son çocukken hissettiğim o “herşeyi başarabilirim ben” duygusunu…
Eskiden hiçbir şeyin elimden alamayacağını düşündüğüm inancımı getirsinler…
Ama çabuk gelsinler, çabuk gelsinler…
Ve uzun süre gitmesinler… ve hatta hiç gitmesinler…

Related Posts with Thumbnails
This entry was posted in Bizden and tagged . Bookmark the permalink.

7 Responses to Hayat dediğin yaramaz bi çocuk…

  1. Biliyorum ben bu hissi. 6 senedir en yakın arkadaşım.

  2. Sinem says:

    aaaa…ne kadar bencilmişim.hiç senden böyle bir yazı göreceğimi düşünmüyordum.hep renkli,cıvıl cıvıl bir şeyler vardı…ne oldu da böyle oldun???boşver şimdi onları..! hani geçen gün çok yiyordun ama mutluydun ya,en iyisi en sevdiğin kurabiyelere koş önce,onlar sıkıntını azaltabilirler belki,hı?

  3. mehmet says:

    ” Be başaracağım” diyen çocuk içinde bir yerlerde ve senin onu keşfetmeni bekliyor. Bundan eminim. Onu bir an önce bulman dileklerimle. Ayrıca yazın çok güzel, karamsar da değil.

  4. seval says:

    Bu duyguları sıklıkla bende yaşıyorum,dediklerinin hepsine ”den den ”koyuyorum sevgiler..

  5. özlem says:

    @sinem; sen de naptın be sinem, hemen yemeklere yolladın beni :) geçer bu da geçer… belki yiyemedeğim çikolatalarım yüzünden böyle oluyorumdur. pest etmek yok ama ;)

  6. özlem says:

    @mehmet; umarım ve teşekkür ederim :)

  7. özlem says:

    @shpyourcloset1, @seval; hiç sevinilecek bişi değil bu durum ama yalnız olmadığımı bilmek iyi hissettirdi. dışardan bakınca herşey yolunda gibi gözüküyor üzerimizde ama bazen ne kadar canımız yanıyor… geçeceeeek bu sabaha böyle uyandım ben ;)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>