Kapat çocuğum göbeğini

Çocuk yetiştirme konusunda yabancılarla aramızda ciddi farklar var.
Misal şu fotoğraf- adamın üstü kat kat, çocuk tişörtle üstelik göbeği de açık.
Ne bir atlet, ne bir rüzgarlık hiçbişi yok.
Şu atlet olayı da sanırım sırf bizde var zaten. Erkek çocuğuna bile külotlu çorap giydiren bir milletiz biz.
En ufak bir kar yağsın ağzını burnunu sarar sarmalarız filan.
Hep bir endişe hali.
Üşümesin, hastalanmasın, aç kalmasın, yesin, yesin, yesin.
Nedir derdimiz hakikaten.
Ya da çemkirmeden önce bir sorayım acaba biz mi yanlışız, yoksa onlar mı?
Hep iç geçiririz ya görünce “anacım bu çocuklar da hiç ağlamıyor, sesleri bile çıkmıyor, kendi kendilerine saatlerce oynuyorlar” diye.
Yatma saati gelince iyi geceler dileyip gidip odalarında tek başlarına yatıyorlar.
Çoğu işlerini söylenmeden gidip yapıyorlar.
Allahım ne muazzam bişi hakikaten.

Bence hepsinin kaynağı fazla üstlerine düşmemiz olabilir. Biraz kendi haline mi bırakmak lazım acaba.
Hani onlarda var ya “ağlarsa ağlasın, yemiyorsa aç kalsın, acıkınca yesin” durumu.
Ama bizde öyle mi… bizimkiler ağlayınca şımartılır, yemeği son lokmasına kadar zorla da olsa bitirtilir, yatağında yatmıyorsa anne baba arasına transfer edilir.
Kırk yaşına da gelse hala küçük çocukmuş gibi muamele edilir.

Ben ne onları, ne de bizim tavrımızı tamamiyle doğru bulmuyorum. Bence tam ortası olmalı.
Bunun bir kararı olmalı. Biraz korumalı, biraz serbest bırakmalı.
Ama yapabiliyor muyum tabii ki hayır. Genlerim belli nihayetinde.
Böyle büyütüldüm, böyle gördüm, bünyem ne düşünürsem düşüneyim otomatik işliyor.
Hala içine atlet, gece terliyor diye en az bir 3 kere üst baş değiş, ıhlamurlar, ballar, vitamin takviyeleri.
Yemeğini bitirsin diye ısrarlar, kıyametler.
2 kişi yatıp, 3 kişi uyanmalar.
Bol bol hadi, hadi, hadiler.
Ama iyi yapmıyoruz.
Hem sevgi vermeli, hem de karakterlerinin gelişmesine izin vermeyi öğrenmeliyiz.
Bir göbeği açık çocuktan da nerelere geldik yarabbim.

{Ben Affleck & kızı Seraphina / fotoğraf…just jared}

Related Posts with Thumbnails
Bu yazı Alışveriş-Stil kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Kapat çocuğum göbeğini için 11 cevap

  1. Hüsnüzan der ki:

    Babasıyla dışarı çıkan çocukla annesiyle dışarı çıkan çocuk farkıda olabilir.Benimeşim ayakkabılarını giydirmeyi yolun yarısında hatırlar

  2. ya ben sizin postlarınıza bayılıyorum ..
    ne güzel yazmışsınız.
    sonunda ise ne güzel ve şirin bağlamışsınız valla…

  3. elif esen der ki:

    şu orta yolu bulma meselesi çok zor cidden. ortayolu bulma çalışmaları her seferinde ‘aman yemezsen yeme deyip iki dakika sonra hadi oğlum bi kaşık daha diye yalvarmamla’ ortada öylece kalıyor :))

  4. love and smile der ki:

    Ne güzel bir iç döküş olmuş… Ben de gelgitler yaşayan bir anneyim :) orta yolu bulmaya çalışıyorum aynen…

  5. Ebruli der ki:

    Güzel bir konuya değinmişsin. Bence orta yol olmuyor. Yani hayatta hiç bir şeyde “orta yol” olmuyor. Ya var, ya da hiç yok misali. Keşke bizlerde doğudakiler gibi rahat olsak da diyemiyorum. Hepsi karakışta çıplak ayak geziyor ya, dışarıda, bahçede. Ailenin 10 tane falan çocuğu var. Bir çoğuda hastalıktan ölüyormuş zaten. Keşke bunlar düzelse, o çocuklar daha ilgiyle, şefkatle ve sevgiyle büyüse…

    • özlem der ki:

      iste o denge bozuyor zaten bizi. o cocuklardaki masumiyet bu yuzden var yoklugu biliyorlar cunku ilgi 10 cocuga bolunuyor filan.
      Bizimkiler de ilgi arsizi sanirim…

  6. zaten çocuk donmuş resmen- büzmüş kendini

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir