Tag Archives: Ben
Güzel başladı hep güzel olsun
Önce cath kidstonlarım geldi…
Çekirdek ailemle eğlenceli, mutlu bir yılbaşı geçirdim…
Hediyelerin ardı arkası kesilmedi…
Midem iyileşti…
2011 tüm aksilikleriyle geride kaldı ve ben yeni yıla kendimi çoook iyi hissederek girdim.
Yaşasın yemek yemek ♥
Geçtiğimiz hafta rahatsızdım biraz. Midem miydi, stres miydi sebep hala bilmiyoruz ama fenaydım yani. Yemek yiyemiyordum, canım hiç bişi yemek de istemiyordu, halsizdim, bitkindim, sevimsizdim.
3 günde 2 kilo verdim. Testlerden de verdiğim kilonun su değil direk yağ olduğu ortaya çıktı.
Öyle denir ya hani kilo değildir o, su vermişsindir.
Şimdilerde biraz daha iyiyim yemek yemeye başlayabildim çok şükür.
Hayatım boyunca hep iştahsız insanlara özendim, aklına yemek gelmeyenlere, yiyemeyenlere.
Allahım ne büyük bir azapmış meğer. Çikolatalı kek yapıyorum sırf bişi geçsin boğazımdan diye, evdeki aburcuburlara bakınıyorum ama yok almıyor hiçbirini içim. O delirdiğim şeylerin hepsi ne tiksinç, ne gereksiz geliyor inanamazsınız. Büyük azaptı valla hiç özenilecek bir tarafı yokmuş bu durumun.
Yaşasın kek yapıp, kokusuyla mest olup iştahla yemek. Yaşasın mantı hayali kurmak, eve gece yarısı pizza söylemek. Sakın ama sakın abuk subuk diyetler yapıp, o insanlardan olmaya çalışmayın. Sakın!
Yaşasın yemek yemek ;)
Çaldım ama durumuma cuk oturuyor :)
30larımda geziniyorum…
Herşeyi yarım yapıyorum gibi geliyor, keyif almıyorum, tatmin olmuyorum, eksik kalıyorum diyordum ya hani. Bir dur demenin zamanı geldi, ben başladım değişmeye!
kaynak ibek
Oktay ustadan mesaj var ^^
Ya bunu nasıl da unutmuşum :))
Yazık her geldiğinde buzluğa pişirmeye hazır yiyecekler dolduran anneme mesaj vermek için hazırlamıştım bunu. Videoyu unuttuğum gibi, öğrendiklerimi de unuttum gerçi ama… Neyse bu bizim aramızda kalsın şimdilik şişşt ;)
Yetemiyorum sanki :/
Çok özledim fotoğraf çekmeyi…
Ve daha bir çok şeyi.
Çalışmayı seviyorum ama diğer sevdiğim şeylere hiç vaktim kalmıyor.
Doğru düzgün ne film seyredebiliyorum, ne kitap okuyabiliyorum, ne blog yazabiliyorum.
Fotoğraf makinama takılıyor istisnasız her sabah gözüm, alayım diyorum üşeniyorum zaten vaktim de yok deyip somurtup çıkıyorum.
Hiç bir şeye yetemiyorum hissiyatı var bugünlerde üzerimde.
Ne hakkıyla çalışabiliyorum, ne süper anne olabiliyorum, ne kendimi mutlu edebiliyorum, ne de eve yetebiliyorum sanki.
Ölçüyorum, biçiyorum, yazıyorum, çiziyorum bir türlü her şeyi sığdıramıyorum.
Ya bir şey eksik, ya bir çok şey!
