-

-

-
-
-
-
Browni Love
Defneyle Yaşamak
Önbakışı kapat
Loading...Kurabiyegiller
Önbakışı kapat
Loading...Hamarat Diva
Önbakışı kapat
Loading...İbeking
Önbakışı kapat
Loading...Hayatımdaki d'ler
Önbakışı kapat
Loading...Peceteden notlar
Önbakışı kapat
Loading...Bir uyuzun sevdikleri
Önbakışı kapat
Loading...Decaflatte
Önbakışı kapat
Loading...Pino'nun yeri
Önbakışı kapat
Loading...Anne Böcük
Önbakışı kapat
Loading...Pommeler
Önbakışı kapat
Loading...Lavanta bahcesi
Önbakışı kapat
Loading...



Tag Archives: Can
Mazeretim var asabiyim ben!?
Şu küçücük boyuyla her gün sabahın köründe okula gidiyor adam gibi. Bazen söyleniyor “bu serviste hiç gec kalmıyor yeaa” diye. Kıyamam! Bazen sana adam gibi davranıyor ve öyle davranmanı bekliyorum ya halbuki ne miniksin daha.
Geçen gün bir yerde okudum hani deriz ya “ay benim cocuğum beni hiç üzmez” peki ya biz? Onlar da bizim için aynı şeyi söylerler mi acaba?
Annem babam beni hiç üzmez. Ben ne zaman oyun oynamak istersem oynarlar benimle. Ya da canım bişi yapmak istemediğinde anlayışla karşılarlar. Hiç sanmıyorum hani anne-babayız ya en doğrusunu biz biliyoruz, onun iyiliğini istiyoruz ya bizim yaptığımız hersey mübah sanki. Değil iste!
Bunu öğrendiğimden beri ebeveyn olmak daha uğraş gerektirir oldu. Ha her zaman doğru şeyi yapamıyorum o ayrı.
Ama çaba sarfediyorum.
Hayat da bundan ibaret değil mi zaten?
Önce özetler
Okula başlandı…
Özlenen arkadaşlarla bol bol gezildi, tozuldu…
Doğum günlerine gidildi…
Eve yeni şeyler alındı, kuruldu…
Misafirler ağırlandı…
Mevsimsel degisikliklere az biraz ayak uyduruldu…
Yazılacak cok sey olsa da bu sefer de böyle özet gecildi. Hersey bir rutine girsin çıkartacağım acısını bu ayrılığın ;)























