Tag Archives: doğum günü
Koştur… koştur…
Ne çok şey oldu bu arada… buraya yazdıklarımdan daha fazlası üstelik.
Okul arama, görüşmeler, alışverişler, aksilikleri saymıyorum.
Can’ımın gösterisi, doğum günüsü, sunumu, Hamarat Diva‘nın bir parçası olmam – sitenin yenilenmesi, Beren Tan’a yaptığımız doğum günü… yorulduk ama değdi.
Bu arada HD‘nin yeni halini beğendiz mi?
Pastalar için de Pastacı Rapunsel‘e kocaman bir öpücük ;)
Daha dün gibi…
İşte tam 4 sene önce, şu saatlerde bu durumdaydık biz.
Daha durumu idrak edememiş emanet bi anne, kucağında herşeyden bi haber sudan çıkmış balık pozunda bay CanCan.
İkisi de birbirine henüz çok yabancı… her ne kadar 9 ay platonik bişi olmuşsada aralarında, yeni yeni tanışıyorlar aslında.
Kimse kimsenin sıfır noktasını görmemiş henüz. Herşey süt liman… İlk anlar, ilk bakışmalar.
Daha dün gibi diyorum ama hatırlamaya çalışıyorum da, bazı anlar kaybolmuş çoktan hafızamdan.
Bazıları ise hala çok taze… Eminim ömür boyu da öyle kalacaklar.
İlk karşılaşmamız mesela, ilk çaresizliğim (seni anne olarak susturamayışım ve hemşirelere emanet edişim)
sonra ilk beslenme saati, ilk çiş kazası… Uykusuz gecelerin bi çoğu, arabayla gece yarısı sokaklarda turlayışımız, ne kadar abuk yöntem varsa uyku için acemilikten uygulayışımız, genzimdeki o mis kokun (artık nasıl çekmişsem içime hala biraz kalmış).
İlk mırıldanışların, aguların… İlk adımların… Banyoların…
Aklımda kalanlar kadar unuttuklarım var işte, onlara da üzülüyorum.
Keşke diyorum bazı anlarda…”fotoğraf makinesine ve kameraya ulaşamadığım anlarda”… gözlerim kaydetse şu anları, kaçırmasak hep hatırlasak.
Gerçi çocukluğumdan kalma 50-60 fotoğrafla idare edebiliyorken ben, sen daha 4 yaşında kurduğun binlerce fotoluk albümünle az buçuk anımsarsın çocukluğunu…
Ve işte aradan tam 4 sene geçti… bu arada neler oldu, neler bitti ve sen şimdi kocaman bi adam.
Nerdeee böyle kucakta yatıp uyumalar, nerdeee bi göğüs dolusu sütle doymalar, nerdeee uzun uzuun sabit bakışmalar…
Ama ne yalan söyliim ben çok memnunum halimden. Büyüyünce daha zor, mumla arıycaksın bu zamanları diyenlere o zaman da demiştim şimdi de diyorum. Hadii canııım…
Oturup karşılıklı yemek yediğim, sıkılınca beraber film seyrettiğim (evet filmler genelde animasyon ama ben de bayılırım zati), kimi zaman benim onun yaşına indiğim, bazen de onun büyüyüp bana eşlik ettiği oyunlar oynadığım bi arkadaşım var benim.
Onun sayesinde lunaparkta ki herşeye binebiliyorum mesela, o da bizim biraz sorumsuz bi anne baba olmamızdan kaynaklı roller coaster a binmiş bi çocuk.
Bazı anları çok ama çok zor geçmiş olsa da, hayatımın en şenlikli, en eğitici, en güzel senesiydi bu 4 sene…
Artık en önemli sıfatım onun annesi oluşum… Ve bu sıfattan çok ama çok memnunum.
